Subvencija za stanarinu je finansijska pomoć koju Nemačka država obezbeđuje osobama sa malim primanjima. Takve osobe mogu da ostvare pravo na finansijsku pomoć države kako bi podmirile svoje troškove stanovanja. Subvencija za stanarinu postoji u dve varijante:

  • Subvencija za stanarinu ako iznajmljujete stan ili sobu
  • Subvencija za vlasnike nekretnina koji žive u kući ili stanu u svom vlasništvu

Subvenciju možete da dobijete samo ako zaista živite u Nemačkoj i ako imate pravo na stalni boravak, odnosno, boravišnu dozvolu.

Pravo na subvenciju za stanarinu možete da dobijete samo ako podnesete zahtev lokalnoj kancelariji za subvencioniranje stanarine, opštinskoj, gradskoj ili okružnoj upravi ili kancelariji lokalne uprave. Tamo ćete dobiti sve neophodne informacije.

ŠTA SU SOCIJALNI STANOVI?

Većina gradova i opština u Nemačkoj raspolaže sa veoma povoljnim stanovima, takozvanim socijalnim stanovima. To su stanovi koje finansira država. Da biste mogli da iznajmite takav stan, potrebna vam je službena potvrda o pravu korišćenja socijalnih stanova. Ako je iznos vašeg dohotka niži od granice koja je utvrđena za ovu svrhu, imate pravo da podnesete zahtev gradskoj ili opštinskoj upravi za izdavanje potvrde o pravu korištenja socijalnih stanova.

Službena potvrda o pravu korišćenja socijalnih stanova važi samo za određeni vremenski rok. Zato morate na vreme da obezbedite produženje potvrde kako ne biste ostali bez prava na socijalni stan.

Da li ostvarujete pravo na subvenciju države za stanarinu ili socijalni stan, zavisi od broja članova koji čine domaćinstvo, visini vaših ukupnih primanja i iznosu stanarine.

Pomoću kalkulatora subvencije možete da proverite da li ostvarujete pravo na subvenciju za stanarinu i u kojoj visini. Svaka savezna pokrajina nudi korišćenje takvog kalkulatora, a na sledećem linku imate primer kalkuratora pomoću koga možete da izračunate koliki bi bio iznos stambene subvencije ukoliko ostvarujete pravo:

www.wohngeld.org/wohngeldrechner.html

Vlasnici stanova ili kuća u kojima sami stanuju takođe mogu da dobiju subvenciju od države, takozvani dodatak za vlasnike nekretnina. Dodatak za vlasnike nekretnina zavisi od broja članova domaćinstva, visini mesečnih primanja i od visine stanarine. Dodatne informacije i potrebne obrasce možete da dobijete u kancelariji za subvencionisanje stanarine u vašoj gradskoj ili opštinskoj upravi. Na ovom linku možete da pronađete nadležnu kancelariju za stambena pitanja u mestu vašeg stanovanja i sve prijavne obrasce po pokrajinama:

www.wohngeld.org/antrag.html

 ZAKONSKA REGULATIVA SOCIJALNOG STANOVANJA

U okvirima zakonske regulative koju najvećim delom utvrđuju savezne države, obaveza o socijalnom stanovanju na svojoj teritoriji, a naročito njegovom obezbeđivanju osobama sa malim primanjima, dodeljena je opštinama.

Od krajnjih korisnika (stanara zakupljenih socijalnih stanova ili domaćinstava čiji je stan predmet hipotekarnog kredita) se očekuje da plaćaju svoj doprinos (zakupnina, otplata kredita), kao dopunu opštinskim i drugim dodacima i naknadama. U Nemačkoj postoji pet grupa provajdera socijalnog stanovanja i to su opštinska stambena preduzeća, stambene kooperative, crkvene organizacije, stambena preduzeća u vlasništvu privatnih investitora i što je najnoviji trend, stambena preduzeća u vlasništvu nemačkih i inostranih investicionih fondova, nastala privatizacijom velikog broja opštinskih preduzeća.

Opštinska stambena preduzeća i kooperative su neprofitne organizacije. I pored protivljenja udruženja stanara, neki gradovi, kao što su Kil i Drezden, prodali su čitav opštinski fond stanova, a takva tendencija postoji i u drugim gradovima. Nemački sistem socijalnog stanovanja, koji se decenijama zasnivao na subvencionisanju privatnih preduzeća da grade socijalne stanove kroz direktna budžetska davanja i poreske olakšice, zamenjen je novim propisima, koji podrazumevaju zadržavanje dela subvencija proizvođačima, a mnogo veći akcenat stavljaju na individualne subvencije, stambene dodatke siromašnim domaćinstvima ili dotiranje rate za otplatu kupovine stana siromašnim porodicama, do iznosa realnih troškova.

Po isteku ugovora o socijalnom rentiranju koji se sada sklapaju sa vlasnicima stanova na period od 12–20 godina, vlasnik te stanove može da izdaje na tržištu ili da ih proda.

Mnoga opštinska preduzeća kao vlasnici socijalnih stanova i po isteku ugovora svojevoljno nastavljaju da ih izdaju u zakup pod istim režimom. Isti takav je slučaj i sa stambenim fondom čiji su vlasnici dobili subvencije po osnovu programa urbane rehabilitacije za renoviranje svojih objekata, ali su u obavezi da zbog toga stanove neko vreme izdaju po nižim zakupninama. Svi ti novi aspekti politike posledica su uravnotežavanja ponude i tražnje stanova svuda osim u nekim kritičnim područjima, gde zbog brzog ekonomskog rasta dolazi i do porasta naseljavanja nove radne snage (u južnim i zapadnim delovima zemlje i na severnoj obali).

Procenjuje se da u Nemačkoj ima oko 440.000 napuštenih stanova, od čega oko 10% više nije podobno za korišćenje. Osnovni oblici finansiranja socijalnog stanovanja su ulaganja regionalnih banki, krediti komercijalnih banki, sopstveni fondovi investitora, javne subvencije kamata, subvencionisanje sticanja vlasništva nad stanom, kao i državna pomoć stanarima koji žive u zakupljenim stanovima kroz stambene dodatke.

Poslednjih nekoliko godina se ova pomoć uskraćuje porodicama koje primaju druge oblike socijalne pomoći i dodatke (za nezaposlene ili u okviru socijalnog osiguranja). Oblik subvencionisanja je i zakonska obaveza opština da obezbeđuju zemljište za izgradnju socijalnih stanova po nižim cenama.

U Nemačkoj socijalno stanovanje ima tri osnovna tipa: socijalno stanovanje u užem smislu sa strogim određivanjem gornjih pragova prihoda domaćinstava koji spadaju u tu grupu, kao i zakupnina koje plaćaju, što je regulisano nemačkim zakonodavstvom; unapređenije stanovanje koje postoji u nekim saveznim državama gde je kvalitet stanova nešto bolji, a pristupačnost viša čak i za porodice koje imaju i do 60% više prihode od gornje granice prve grupe, ali su i zakupnine više, a periodi zakupa kraći; i treći tip gde se stan kupuje u vlasništvo na kredit, a vlasnicima se deo rate kredita subvencioniše stambenim dodatkom. Privatni vlasnici pojedinačnih objekata koji nisu institucionalni provajderi takođe su deo sistema i za njih važe ista pravila i subvencije kao i za institucionalne stanodavce.

 

Prijavite se na newsletter i dobijajte na svoj i-mejl nove tekstove o učenju nemačkog jezika.